حوصله توضیح ندارم
ولی مجبورم چیزایی را که دارم دوست داشته باشم
لعنت به وقتی که میخوتی بری سرکار و بارون یا برف می باره و لعنت که کفشت خیس میشه و باید بری تو بیمارستان نجس و ظهر از بیمارستان نجس برگردی
لعنتبه وسواس
لعنت به جمعه ای کهبوی بارون تو کل بخش می پیچه و تو را روح پرواز می کنه ولی وقتی کنار همسر میشینی تا بری دور دور تو هوای خوب برای بار دهم اعصاب خردی و گریه گیرت میاد. و قهر می کنی و گوشی رو خاموش
لعنت به صبح شنبه ی فرداش که زمین خیس بارونه
و من الان نباید تو رختخواب باشم الان باید توی راه باشم
لعنت به زندگی ای که داره منو یاد حسین میندازه
لعنت به خودم که هیچ چا بلد نبودم چجوری رفتار کنم
لعنت به تنها انتخاب زندگیم که دقیفا به خاطر قیافه ی بد اون یکی، اینو انتخاب کرذم و خیلی افاقی امسال اون یکیو دیدم تا ببینم چه تیپ و قیافه ی معقولی داره و من خر اشتباه دیذم و شوهر خودم واقعا تیپ معقولی نداره چون....
اسمشو تو گوشیم چند وقته تغییر دادم به همسر
اسم خودمم تو همین هفته ی پیش تغییر دادم به همسر
ما عشق همدیگه نبودیم و نیستیم
مسخره بازی بسه
هفته ی اول بعد پریودمه
خوب الان باید هورمونها اون بالا منو به بپر بپروادار کنن
ولی همچی خبری نیست
من سردم
امروز شوهر بیدار میشه و میره تو هال و با جمله ی پاشو بیا طرفاتو بشور شلوغ کردی همه رو ریختی اینو تاکید می کنه که دختر، اگه یه روز ظرف شسته تو هفته، لطف بوده، همکازی نبوده، هوا برت نداره
جوراباش تو خونه ریخته نیست عوضش زیرپوشاش ریخته
خونه را که جاروبرقی کشیدم دیدم کثیف و بوگندو هستن
سردم
اون قدر سرد که با اینه جارو کشیدم و خونه ی بابام جارو برقی کشیدن حالمو خوب می کرد الان حسی ندارم
با خودم میگم باز میاد و میریزه
اول از تو جیب کاپشنهاش و اون زیرشلواری که به جای شلوار تنش می کنه تخمه ها می ریزن
بعدم تو خونه پر از همه جور آشغال میشه، از تنها دو نفر
دو تا آدم بزرگ!
اوایل برام مهم بود
خیلی مهم بود که خونه نامرتب نباشه
از خواهرشوهرم که پایین بود می ترسیدم
میدونی؟ خونه ی اون هیچ وقت نامرتب نبود، با اینکه یه پسر پنج ساله داره و یه پسر بیست ساله
باورت میشه حتی نمی دونم اون پسر بیست ساله، با این و شوهر جدیدش زندگی می کنه یا با بابای خودش، یا تو روستایی که تدریس می کنه اقامت داره؟ هه
کم کم رابطه مون کم شد، آخه من که رفتی نداشتم آمدی هرازگاهی بود از سمت خواهرشوهرم
اونم که با یه بحث بی سروته از جانب من کات شد
خانوده ام هم که شصت و پنج تا پله را به چشم نمی بینن بیان، حتی خواهر ٢۴ساله ام!
خونه ام شد یه قلعه ی متروک
دیگه دختری که سالها شلخته رندگی کرده بود و شوهرش از خودش هزاردرجه بدتر بود دلیلی ندید که خونه مثل دسته ی گل باشه
ول کردم
اما هنوزم غر میزدم
اونوقت شوهرم در برابرم یه چیزی از خودم پیدا می کرد و تحویل می داد
حالا این منم
دختری که شنهرش از خونه ی پدریش یه نمد آورده انداخته وسط هال و خودم هم یه زیرسفره ای انداختم وسط هال که وقتی غذا میخوریم رو فرشهای کرم رنگ کثیف نشه و همینجوری با همین دو تیکه هال شلوغه
شوهرم رو مبل نمیشینه
لباس نمی پوشه تا منم به دلم یه مرد خوش لباس نمونه و هی به لباسای قشنگ ک. که خیلی هم پسر خوبیه نگاه نکنم و دلم نخواد
اُرد هم میده : سالاد درست نکردی، جارو نزدی، فلان نکردی
آره بابا میدونم. اون طبیعیه، منم که خلم که بابت این چیزا ناراحتم
مردهای مردم از اینم بدترن
اینا وظاااایف طبیعی یه زنه
وقتی هم تو اوجوخستگی و هلاکتم میاد سراغم
تهشم با یه خنده ی مزخرف می پرسه نشدی؟
چرا عزیزم شدم
تو اوج خستگی پونصدبار هم شدم
وسواسم و تخمکهای ضعیفم که گفتن فرتی بیا آی وی اف وگرنه باید بری دنبال اهدایی و منم نرفتم رو هم بذارید روشون
هه اینجا رو
خونه را جارو کشیدم و پشتی ها را گذاشتم تو راهروی آشپزخونه و اون همیشه اونا رو وسط هال ول می کنه تا جلو تلویزیون باشه _هیچ دیواری برای تکیه دانشون تو هال نداریم_ و از اینه من میذارم تو آشپزخونه بدش میاد
میدونی الان چکار کرد؟ من جای نمد رو مبل نشستم، اون چای رو تو آشپزخونه برای خودش ریخت!
همون جا، کنار بالشتش
کلفتشو الان نمیخواد، کلفتش الان باید بره سرکار
همونجور سرد
فقط خدا کنه بچه های خوبی سرکار باشن و دوپامینشو مثبت ببرن بالا
گرچه، اون دوپامین فقط اندازه ی بیمارستان کار می کنه
در سومین روز پریودیم
و در فردای شبی که طبقه ی پایین مهمون داشت
و یادم آورد که شب روز زن هم اینجا دور هم بودن و من نبودم و فردا شبش هم خونه ی یکی دیگرشون جمع بودن و من نبودم
دلم گریه میخواد
برای همه ی زندگی اشتباهم
برای انتخاب شغل سراسر اشتباهم
و برای اینکه هیچ وقت بزرگ نشدم
و
حالا حواس پرتیم
هیچی جون ندارم
در حالیکه هیچ کاری هم نردم
فقط ظرفها را شستم که یکی هم شکسته
دل را هم با پیاز بار گذاشتم
و قبلش حموم بودم، با یه سیب ناشتا
حموم! لیف! و آاااب بگیر و آااااب بگیر
خونه ام مثل گوه میمونه از شلختگی
الانم باید برم سرکار
ته کاری که بتونم بکنم یه نسکافه است
که اونم سمه برام فکر کنم چون نصفش قنده
ولی وقتی انرژی ندارم چکار کنم
پ. ن. : واقعا از خودم تو اینجور مواقع بدم میاد
انگار کاری و ثمره ای جز تولید خشکاله ندارم
تنها کاری که عقب نمیفته چون میذاری رو بخاری و تمام
مت بالا را نوشتم بلند شدم نون خشکها را از سفره برداشتم و سفره را تا زدم
یک لیوان دیوه آب جوش آوردم ریختن تو دل ها
نسمافه ریختم، زمان سنج گاز را روشن کردم، الان باید سوار ناشین باشم اما مثل خر نشستم تا نسکافخ ام سرد شه بخورم
لباسهای مشکوک شپشی را جمع کردم و باز نشستم به نشتن تا نسکافه سرد شه
ساعت سیزده و بیست هست و این یعنی دیر شده
هیچی
شبیه روز زن اول بود
خبری نبود
گل هم نخرید
آغاز روز با حرص شروع شد
بعد وعده ی خرید هدیه گرفتم
ولی در پایان چیزی نگرفتم
حتی گفتم گل میخوام، واضح و رک گفت پول به گل بدی که چی بشه!!
شانس آوردم پیاده شد بره گوجه و آت و آشغال دیگه بگیره خودم نشستم پشت فرمون و رفتیم گل فروشی
و اونجا هم خودم حساب کردم
آه قلبم
قلب مچاره ی من
قلب افسرده و سرخورده ی من
رفتم ذهن آگاهی را حل کنم یهو گریه ام گرفت
بلند شدم ظرفها را شستم، گفته بود فردا میشوره
بعد اومدم نشستم سر تو گوشی
فیلترشکنم خراب شد
با همین نت گوشی، شوهرم نیسان آبی از فیلیمو تو تی وی می بینه
من دل و دماغ ندارم
میدونه ناراحتم ولی ته دلداری دادنش چای میخوای و چای بدمه
اون موقعی که توجه لازم داشتم ته مزخرفی را نشون دادی حالا چای و شام میخوام چکار؟
بخوره تو سرم
بشکه ی شهرداریتو پر کن
منم گشنه شدم یه نون پنیر پیدا می کنم بخورم
آره، سکوت می کنم
که حرف زدنم دلتو آروم می کنه
وقتی دلم آروم نیست باور کن قلبم از خداشه تو هم آروم نباشی
وقتی شماره کارت هلال احمر را تو گروه همکاران نوشتم یه نفر همچی مزخرفی را در جواب نوشت و حواله داد به اشغال جمع کن ها
منم نوشتم امیدوارم اون چراغی که میگید مارک گوشی و ماشین نباشه که باز اشغال جمع کن ها مسجد حرامش بشن!
الا لعنة اللّه علی القوم الظّالمین
هیچی خواستم بگم پس از مدتهای بسیار طولانی شبکار اومدم
و با اینکه شلوغ بود و منم شلوغ بودم اما چون تریاژ بودم دوام آوردم
خدا را شکر در هر حال
و خدا را شکر در خوشحالی
مرسی خدا جون
پ.ن: الهی به حق علی این مژده هایی که از بارش میدن درست باشه و سال پربارشی داشته باشیم ان شاءالله